On Mental Health − Mentale Gezondheid

Verdere informatie – Opmerkelijke behandelwijzen en resultaten

De afgelopen decennia is duidelijk geworden dat in veel gevallen niet onwil, maar gewoonweg niet kunnen achter tegenvallende prestaties op school of bijvoorbeeld achter ongewenst gedrag zit. Inmiddels hebben deze dingen namen gekregen zoals dyslexie, ADHD of dyscalculie.

De één of andere therapie werd geprobeerd, maar de resultaten vielen erg tegen. Vaak waren de kosten voor de patiënten of de ouders. In dit klimaat en met theorie A is het niet verwonderlijk dat zeer belangrijke patronen en indicaties niet de aandacht krijgen die ze horen te krijgen:

1. Zeer opmerkelijke behandelingsresultaten – deel 1: vanuit het oogpunt van de ouders - dyslexie, ADHD, hoofdpijn, etc.

In Surprise Treatment for Dyslexia, ADHD, Headaches and Other Conditions: It's All About Information Management worden een concreet geval met dyslexie en ADHD symptomen/oppositioneel gedrag en een patiënt die problemen had met het zien beschreven (hierbij hoorden stevige hoofdpijn, geheugen- en concentratieproblemen). Na het doorlopen van de van Gemert therapie^® (een alternatieve therapie; http://www.vangemerttherapie.nl/) zijn de resultaten:

• Voor het eerste geval: het lezen en schrijven zijn geautomatiseerd. Dit zou betekenen dat het primaire criterium voor dyslexie niet meer bestaat. - De ontwikkelingen:

Er zijn nog weinig kenmerken van ADHD/oppositioneel opstandig gedrag:

Behandeling	Resultaten	Commentaar
Eerst: medicatie + "behavioral treatment" (per Super Nanny-TV series) + Reiki	"Behavioral treatment" samen met Reiki (een alternatieve oude behandelingswijze) had de symptomen op een niveau terug gebracht, dat te accepteren was. Dagelijkse incidenten (deuren dicht slaan, sterke emotionele reacties, nauwelijks nog te remmen, etc.) bleven bestaan. Het belangrijkste criteria: hij was nog altijd niet in staat zijn acties te beheersen. Meerdere keren waren zijn symptomen dicht bij hetgeen dat net nog te accepteren was; af en toe overschreed hij het.	Voor de ouders was het risico van de bijwerkingen van de medicatie veel te hoog. De medicatie werd dus snel gestopt. Professionele ondersteuning werd op het moment gestopt toen het "behavioral treatment" de symptomen op een te accepteren niveau had terug gebracht. Omdat er niets nieuws werd verwacht en vanwege de wachtlijst werd geen nieuwe aanzet richting professionele ondersteuning gemaakt. Reiki heeft bij het beheren van de "peak" -symptomen geholpen.
Doorbraak: Een "bijwerking" van de van Gemert therapie	Per 14 augustus 2008: slechts één incident over de afgelopen 2 jaar, de laatste keer was in 2006. Hij is nu een heel ander/'normaal' kind, waarbij de overblijvende kenmerken aan de ontwikkeling van zijn karakter bijdragen.	Omdat het erg goed ging, werd het dragen van zijn bril (een lange-termijn noodzaak vanuit de therapie) minder nauw genomen. Zonder bril duurde het tijdens de therapie één of twee dagen en sterke symptomen/incidenten waren weer terug. Nu bleven ze uit. Echter, uiteindelijk kwamen er in juni 2007 toch tekenen van "nauwelijks nog te remmen". Sinds hij de bril weer regelmatig draagt, zijn deze een paar weken later weer verdwenen.   Begin april 2008 deed zich een situatie voor waarbij het in eerste instantie onduidelijk was of ADHD een rol speelde. Gezien zijn reactie en verder geen incidenten, zal deze situatie niet als ADHD incident worden geteld.

Hierbij gaat het om de zoon van de auteur.

• Voor het tweede geval: geen probleem meer met het zien; in plaats van wekelijkse hoofdpijn met de noodzaak voor medicatie, is er nauwelijks nog hoofdpijn. Geheugen en concentratie zijn terug naar normaal. – Hierbij gaat het om de auteur.

Per 14 augustus 2008: sinds midden 2006 was medicatie slechts vier keer nodig (langste periode zonder medicatie: 9 maanden). Vanaf December 2007 t/m Maart 2008 bestond er een medische conditie die meerdere keren hoofdpijn veroorzaakte en medicatie nodig maakte (deze periode zal hier niet worden meegeteld). 

: Bij dyslexie wordt voor de van Gemert therapie inmiddels een niet-goed-geld-terug garantie gegeven. Er wordt gegarandeerd dat het lezen en schrijven automatiseert. - Volgens de definitie van Stichting Dyslexie Nederland (2004) zou dit betekenen dat er bij een dergelijk resultaat geen sprake meer van dyslexie kan zijn.  

Waarom functioneert het? – Stelling: Meerdere inefficiënties rondom het zien worden verwijderd door een bril en andere middelen (opmerking: als het slechts om een prismabril ging, zouden de resultaten erg tegen vallen). Dit maakt het bottleneck kleiner of verwijdert het.

2. Zeer opmerkelijke behandelingsresultaten – deel 2: vanuit het oogpunt van ouders/voormalige dyslectici

Zie de BBC documentaire over de Welsh rubgy legend Scott Quinnell, een zwaar geval van dyslexie, die na het doorlopen van de Dore behandeling kan lezen (klik hier; in het Engels).

Een voormalige cliënt van Dore geeft aan vroeger dyslexie te hebben gehad, maar nu niet meer. Overtuigd van het resultaat heeft hij zijn eigen initiatief gestart: zie www.myomancy.com.

In Mei 2008 kwamen de Dore treatment center in financiële moeilijkheden terecht. Het ziet erna uit dat het agressieve business model niet gefunctioneerd heeft. Inmiddels heeft Wynford Dore medegedeeld dat de behandeling op beperkte schaal zal blijven bestaan.

Zie "Research" en "Success Stories" van Dore behandeling (was DDAT) op http://www.dore.co.uk. Opmerking: Het blijkt dat belangrijke wetenschappers in de UK (achtergrond: theorie A) het niet eens zijn met de claims van Dore en met sommige onderzoeksrapporten.  

Waarom functioneert het? – Stelling: Inefficiënties, veroorzaakt door slecht ontwikkelde "routines" rondom het evenwicht, worden verwijderd door het evenwicht the trainen. Dit maakt het bottleneck kleiner of verwijdert het.

3. Zeer opmerkelijke behandelingsresultaten – deel 3: ook bij een wetenschappelijk erkende behandelingsmethode

Het blijkt dat ook een wetenschappelijk erkende behandelingsmethode zeer goede resultaten levert. Echter, de behandeling is niet eenvoudig. Onvoldoende kwaliteit bij de uitvoering van de behandeling had tot gevolg dat de behandelingsresultaten zwaar tegen vielen. Voor verdere informatie zie “The Dyslexia Myth" (2005; helaas alleen in het Engels).

4. Andere (alternatieve) behandelingswijzen, waarvoor opmerkelijke resultaten worden gerapporteerd:

Als u andere behandelingswijzen voor dyslexie, ADHD of hoofdpijn/migraine kent, die opzienbare resultaten hebben bereikt, zou ik dit graag willen horen. U kunt hierover een e-mail sturen. Graag aangeven waarom u denkt dat de behandeling duidelijk beter resultaat levert dan de traditionele behandelingen.

Opmerking: Er is geen garantie dat de behandelingswijze hier wordt opgenomen en het kan even duren voordat ze wordt opgenomen.

5. Het gezamenlijke element

Bij Dore, van Gemert en bij de gele/blauwe brillen worden dezelfde technieken gebruikt, die bij grote computers worden gebruikt om capaciteitsproblemen / "capacity bottlenecks" op te lossen. De wetenschappelijk erkende methode gebruikt een andere aanpak, die ook bij computers wordt ingezet bij een tekort aan capaciteit: het verhogen van de prioriteit van een taak. 

6. De commerciële factor

7. Verdere punten:

• ADHD medicatie heeft een rol gespeeld bij 160 doden, 500 ziekenhuisopnamen en 3.000 gemelde complicaties tussen 1990-1997 in de Verenigde Staten. (zie video's op www.adhdfraud.org; zie www.ritalindeath.com; etc.)

• Een apotheker uit België maakt zeer vergaande uitspraken over de risico's van ADHD-medicatie. Of deze terecht zijn of niet: er zijn dringend overtuigende antwoorden nodig (ADHD-medicatie: medische megablunder. ISBN 978-90-9021709-3; http://www.haesbrouck.be/).

• Nieuw onderzoek verwijst naar een link tussen teveel TV kijken op zeer jonge leeftijd en autisme (zie: artikel of het onderzoeksrapport; dit is geen hard wetenschappelijk bewijs, maar wel een patroon). – Wat opvalt: teveel TV kijken op te jonge leeftijd zou door de “capacity bottleneck” stelling kunnen worden verklaard. 

Vragen:

1. Als de boven genoemde therapieën slechte resultaten zouden leveren, hoe zouden de  klinieken/instituten/etc. economisch kunnen bestaan? Zouden ze niet failliet moeten zijn? Hoe kan het dat zo vele betrokkenen voor deze therapieën hebben gekozen en de kosten voor eigen rekening hebben genomen?

2. Hoe kan het dat zeer uiteenlopende therapieën voor dezelfde conditie/disorder resultaat leveren? Wat is het gezamenlijke element?

3. Worden ADHD-patiënten/ouders vandaag de dag voldoende geïnformeerd over de mogelijk gevaarlijke gevolgen van ADHD-medicatie?

4. Er bestaan verontrustende berichten vanuit de Verenigde Staten, waarbij sprake is dat ouders direct (zelfs door een rechter) of indirect wordt opgelegd het ADHD-medicijn te gebruiken. – Zijn patiënten/ouders volledig vrij de medicatie wel of niet te gebruiken?